Nekadašnji košarkaš i dugogodišnji sportski radnik Crvene zvezde Vladimir Cvetković preminuo je u 84. godini.
Iako je upamćen kao košarkaška legenda, karijeru je počeo među stativama kao fudbalski golman.
Prelom ruke u 14. godini usmerio ga je ka košarci, što se ispostavilo kao sudbonosna odluka, ne samo za njega, već i za jugoslovenski sport.
Ceo igrački vek proveo je u Crvenoj zvezdi, za koju je nastupao punih 13 sezona, od 1959. do 1972. godine. U tom periodu predvodio je crveno-bele do dve titule prvaka Jugoslavije, u sezonama 1968/1969 i 1971/1972, kao i do trofeja u nacionalnom kupu 1971. godine.
Mirna ruka koja je srušila Sovjetski Savez
Iako je u klupskoj košarci ostavio dubok trag, Cvetkovićev status legende uspostavljen je nastupima za reprezentaciju Jugoslavije. Bio je deo generacije koja je osvojila čak četiri srebrne medalje na velikim takmičenjima: na svetskim prvenstvima 1963. u Brazilu i 1967. u Urugvaju, na Evropskom prvenstvu 1969. i na Olimpijskim igrama 1968. u Meksiku.
Vladimir Cvetković
Upravo su Igre u Meksiku ispisale najsvetlije stranice njegove karijere. U polufinalnom duelu protiv neprikosnovenog Sovjetskog Saveza, u meču koji je opisan kao borba Davida i Golijata, Cvetković je bio centralna figura.
Na sedam sekundi do kraja, pri vođstvu Jugoslavije 61:60, Cvetković je stao na liniju za slobodna bacanja. Prema svedočenjima, između dva bacanja poljubio je burmu za sreću. Pogodio je oba puta za 63:61. Sovjeti su uspeli da smanje na 63:62, ali vremena za preokret više nije bilo.
Jugoslavija je ušla u svoje prvo olimpijsko finale, a slavlje se sa tribina prenelo na ulice Sijudad Meksika i trajalo je do zore. U finalu je tim Sjedinjenih Američkih Država bio prejak (65:50).
Legendarni Cvele je za košarkašku reprezentaciju Jugoslavije odigrao 149 utakmica i postigao 1.276 poena.
Arhitekta Zvezde koja je pokorila Evropu i svet
Nakon završetka igračke karijere, Cvetković je započeo drugu, podjednako, ako ne i impresivniju. Diplomirao je na Ekonomskom fakultetu u Beogradu i svoje znanje i viziju ugradio u temelje najvećeg uspeha u istoriji Fudbalskog kluba Crvena zvezda.
Kao dugogodišnji generalni sekretar kluba, u tandemu sa Draganom Džajićem, bio je jedan od ključnih ljudi u stvaranju tima koji se 1991. godine popeo na krov Evrope u Bariju, a zatim i sveta u Tokiju.
Tokom njegovog mandata, fudbalski klub je osvojio 18 trofeja, a Cvetkovićev moderni pristup upravljanju i organizaciona sposobnost transformisali su Zvezdu u evropskog giganta, sposobnog da parira najbogatijim klubovima na kontinentu.
Državnik u sportu i gospodin za života
Osim rada u Crvenoj zvezdi, obavljao je i funkciju direktora Sportskog centra „Tašmajdan“, a od 1992. do 1998. godine bio je i ministar za sport u Vladi Srbije.
U svakoj ulozi zadržao je autoritet i gospodske manire po kojima je ostao prepoznatljiv u javnosti.
Za svoja dostignuća ovenčan je brojnim priznanjima, među kojima su Oktobarska nagrada grada Beograda, Majska nagrada Republike Srbije, Orden zasluga za narod sa srebrnim vencem i Orden rada sa zlatnim vencem.
Odlaskom Vladimira Cvetkovića, srpski i regionalni sport izgubio je jednu od svojih najznačajnijih figura – čoveka koji je pobeđivao i na terenu i u fotelji.
