U vreme kada se mnoge zemlje suočavaju sa demografskim starenjem i velikim padom nataliteta, pa posledično i manjkom radnika i teškoodrživim javnim sistemima, dolazi se do pogrešnog zaključka da su niske stope nataliteta rezultat izbora žena ili parova koji većinski ne žele decu ili žele samo jednog naslednika.
Nakon niza naučnih studija, najnovije istraživanje Populacionog fonda Ujedinjenih nacija koje je sprovedeno u četrnaest zemalja u kojima živi 37 odsto svetske populacije, među kojima su Italija, Švedska, Nemačka i Mađarska, pokazalo je da želja za rađanjem dece ne jenjava, s obzirom na to da je za polovinu odraslih koji već imaju decu i koji ih nemaju idealni željeni broj dece – dvoje ili troje. U proseku, za 38 odsto žena idealan broj dece je dvoje, a za 15 procenata njih troje. Kada su u pitanju pripadnici „jačeg” pola, istraživanje govori da trećina muškaraca želi dvoje dece, a 15 odsto njih troje naslednika. Iako je stopa fertiliteta u Evropskoj uniji pala na istorijski minimum (1,38), uzrok te pojave nije smanjenje želje za decom. Naime, istraživanje Ujedinjenih nacija pokazuje da su dominantni uzroci za to što ljudi nemaju veće porodice finansijska ograničenja, koja navodi 39 odsto ispitanika, nesigurnost posla, koja predstavlja problem za petinu osoba, a nešto manji broj osoba (19 odsto) navodi troškove stanovanja kao glavnu prepreku za proširivanje porodice.
Nakon ekonomskih razloga, koji su za polovinu ispitanika razlog zbog koga nemaju decu, odnosno odustaju od željenog broja naslednika, slede i ostali faktori poput neplodnosti, samoće i strahovi zbog ratova i klimatskih promena. U SAD, Južnoj Koreji, Tajlandu, Italiji, Mađarskoj, Nemačkoj, Švedskoj, Brazilu, Meksiku, Indiji, Indoneziji, Maroku, Južnoafričkoj Republici i Nigeriji najčešći željeni broj dece je dvoje. To što su se promenile društvene okolnosti i to što žene u EU u proseku prvo dete rađaju oko tridesete godine, jer pre toga žele da diplomiraju i pronađu stabilan posao, ne znači da one žele malu porodicu. Zahvaljujući emancipaciji, žene su stekle pravo i da se odluče na život bez dece, ali istraživanje pokazuje da tek osam odsto žena ne želi nijedno dete, a jedanaest procenata njih želi samo jednog naslednika. Primera radi, Italijanke u proseku rađaju jedno dete, ali kada upitate one koje su već postale majke koliko tanjirića za porodičnom trpezom žele, 43 odsto njih kaže da želi dvoje dece, 17 odsto njih glasa za troje – jedno dete želi svega devet procenata majki. Istraživanje Ujedinjenih nacija takođe je otkrilo da je u Evropskoj uniji već duže vreme trend da se troje ili više dece rađa u bogatijim porodicama i razvijenim zemljama, pa ne treba da čudi da najviše porodica sa troje i više dece imaju Irska, Finska i Švedska.
O ravnoteži porodičnog i poslovnog života u javnosti se počelo govoriti tek pod uticajem socijalnih politika Evropske unije. U Holandiji, primera radi, već duže vreme na snazi je zakon koji ženama sa decom omogućava skraćeno radno vreme. To što su žene danas obrazovanije ne znači da one većinski žele da rade po ceo dan i decu u pelenama isporučuju jaslama i obdaništima – zbog trenda tzv. novog majčinstva one žele da budu što više prisutne i emocionalno uključene u živote dece. I među ispitanicima starijim od 50 godina trećina njih navela je da imaju manje dece od željenog broja, a među njima prednjače Italijani i Mađari. Čelnici Ujedinjenih nacija ističu da je važno omogućiti roditeljima da imaju željeni broj dece, ali upozoravaju da se za povećanje nataliteta ne koriste prisilne politike poput ograničavanja kontracepcije i pristupa pobačaju, jer bi to dovelo do ilegalnih i nesigurnih abortusa.
